De hoorns van Mahillon waren, net zoals die van zijn grote concurrent Van Cauwelaert, gebaseerd op Franse voorbeelden. Dit “model 499” zou gedurende nagenoeg 100 jaar gefabriceerd worden in een versie met 3 ventielen, en was dan ook de rivaal van Van Cauwelaerts “Gantois”.

Het kleine Périnet-ventielblok met rechte luchtdoorgang en de dwarsgeplaatste stempomp zijn typerend voor Mahillons zoektocht naar eenvoud. De speeleigenschappen zijn sterk verwant met dat van de natuurhoorns van enkele decennia eerder, en het gebruik van wisselbogen (tot C basso!) is dan ook geen enkel probleem, evenals het toepassen van handstoptechniek.

Deze Mahillon heeft een donkere, soliede klankkleur, maar heeft een relatief slecht hoog register. In praktijk werden deze instrumenten meestal gebruikt in blaasorkesten, waar ze zelden in het hoge register dienden te spelen...

Deze hoorn werd gebruikt tijdens projecten van Concerto Köln, voor uitvoering en radio-opname van de trio’s van Mengal en tijdens het Belgische hoornschoolproject.

Mahillon’s horn models were, as the ones by his competitor Van Cauwelaert, mostly inspired on French examples. This “model 499” was produced for nearly a 100 years in a 3-valve version with the Van Cauwelaert “Gantois” as his big rival.

This 2-valve 499 has a small piston block with “straight-trough” airflow and a typical perpendicular tuning slide, a very simple setup which was easy and cheap to produce. The playing caracteristics are close to those of natural horns of the era, the instrument allows (low) changing crooks up to C-basso, and the bell is suitable for the use of hand stopping technique.

This Mahillon has a dark, solid tonal colour, but a quite bad high register.These instruments were used mainly in wind bands, where they seldomly had to play in the upper register..

This horn was used for projects with Concerto Köln (Schumann), concert and radio-recording of the Mengal-trio’s and is the Belgian Horn School Project.

TERUG NAAR “MIJN HOORNS”/BACK TO “MY HORNS”

VOLGENDE HOORN/NEXT HORN