Typisch voorbeeld van een laat-19de eeuwse Duitse ventielhoorn. Het design van ventielen en stempompen gaat al in de richting van onze huidige instrumenten, de bouwwijze van beker en de boring verschilt echter nog. Dit instrument kan nog steeds met wisselbogen gebruikt worden, een gegeven dat in Duitsland omstreeks de eeuwwisseling uit de mode geraakt in het voordeel van vaste leadpipes. Erg mooi is het ventielmechanisme en de veerkast, waarop de hoogte van ieder individueel ventiel afstelbaar is. Het materiaal van de klankbeker is dun, gecombineerd met een brede flare geeft dit een compacte maar warme sound.

Deze Kruspe dateert wellicht uit de periode net voor deze bouwer de dubbelhoorn ontwikkelde.

De ruine die van de originele hoorn overbleef werd in 2009 door Daniel Kunst gerestaureerd. De originele F-wisselboog, die bij het instrument aanwezig was, was echter zodanig rot dat ze vervangen werd door een reconstructie. Sinds zijn restauratie werd deze Kruspe gebruikt voor diverse kamermuziek- en orkestprojecten.

Typical example of a late-19th century valve horn. Design of the valves and valve tuning slides is visibly developing towards the podern pattern, however bell flare and bore are fairly different.

This horn can still be used with (some) changing crooks, by the turn of the 20th century this fashion changes to the use of fixed leadpipes. A nice item is the spring and lever mechanism. the hight of the levers can be adjusted individually. The bell is made from thin sheet metal, together with the large flare this results in a warm but compact sound.

this Kruspe probably dates from the era just before the invention of the double horn by the same manufacturer.

The completely ruined original horn received a thorough restauration by Daniel Kunst in 2009. The original F-crook of the instrument was so rotten it was replaced by a replica. Since its reconstruction this fine horn was used in several orchestral and chamber music projects.

TERUG NAAR “MIJN HOORNS”/BACK TO “MY HORNS”

VOLGENDE HOORN/NEXT HORN